شانزده !
سلام برسرباز سفیدپوش
دلیلِِ تب ٣٩ درجه ی نیمه شب و شیاف گذاشتن....
دلیل ٤٨ ساعت اسهال و دم کرده ی نعنا و اسپند و نبات(تجربیات خانوم پیری توی پارک)...
دلیل ...
هرچه بود گذشت...
پسرم اکنون شانزده دندانه شد....مبارکش باشد..
تا اینها کامل بالا بیایند....این قصه سر دراز دارد!
شکر برای بالندگی ات که همه جای شگفتی دارد...وبسی شکر.
دیگر خبری از لثه های صورتی نیست...همه را دندان پر کرده...مگر ان انتها..
باشد تا افتادن دندانهای شیری ...ان شاالله...درست مثل امروز دایی کوچکت...من چقدر شش هفت سالگی را عاشقم!
زنده باشی مرد کوچک و صبور.
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی



شانزده !
